Taniec

„Istota ludzka jest  energią,  falami, rytmami.  Niczym więcej. Niczym mniej. Tańcem.”

taniec

Taniec jako forma twórczej ekspresji  oparta jest na idei, że  ciało i umysł są nierozłączne – ruch ciała odzwierciedla wewnętrzny stan emocjonalny człowieka, zaś zmiany w ruchu mogą prowadzić do zmian w psychice, tym samym wspomagając jego rozwój.

    Pobudzanie i uwalnianie uczuć za pomocą ruchów ciała i przybieranie odpowiedniej pozy daje upust tłumionym emocjom i prowadzi do samooczyszczenia. Taniec daje poczucie satysfakcji i zadowolenia. Dzieje się tak dlatego, że sytuacje, jakie powstają w tańcu, określają bezpieczna granicę wyrażania negatywnych emocji a nawet ich wyeliminowanie. Taniec sprzyja również umiejętności komunikacji pozawerbalnej i kreowaniu komunikatów „ja”, taniec uwrażliwia na piękno.

„Taniec jest wypływającą z tchnienia ruchu, najbardziej bezpośrednią mową ciała. Dzięki temu jest on tak indywidualny jak osoba, która go wykonuje. Poprzez ruch w tańcu uwalniamy złą energię, usuwamy napięcia i relaksujemy się. A to pomaga nam osiągnąć równowagę, uskrzydla fantazję, odpręża i rozluźnia. Może stać się również inspiracją do odkrywania siebie. Jak każda sztuka, tak i taniec jest pewną formą medytacji jako drogi do całości, ale tylko wtedy, kiedy tancerz naprawdę w nim uczestniczy, zapominając o świecie zewnętrznym.” Bernhard Wosien

„Tańczymy po to, by uzdrowić, by powrócić do naszych ciał, do ich najbardziej instynktownych, magicznych początków. Rozrywając łańcuchy ograniczających wzorców ego, jesteśmy świadkami jak nasze ciało dokonuje pierwszych kroków ku wolności. Nie chodzi tu o choreografię, nie chodzi o to, czy robisz to dobrze, czy źle. Chodzi  o ponowne odkrycie Twojego własnego tańca i witalności ducha, który pragnie wolności. Nikt nie jest za stary, czy za młody, by sięgnąć w głąb siebie i poczuć puls…”.  Gabriela Roth